Badania pokazują, że po wprowadzeniu kamer noszonych na ciele, agencje ścigania odnotowują spadek liczby błahych skarg składanych na policjantów przez członków społeczeństwa. W związku z tym spadkiem, niektóre agencje odnotowały również spadek liczby napaści na funkcjonariuszy, gdy obywatele zdają sobie sprawę, że ich agresywne zachowanie jest nagrywane.
Istnieje kilka niedawnych badań dotyczących skuteczności BWC, które są dostępne dla organów ścigania. Warto, aby agencje zbadały i przeanalizowały istniejący zbiór badań, aby poinformować o kluczowych decyzjach dotyczących zarządzania i szkoleń. Niezależnie od tego, czy chodzi o decyzję dotyczącą zakupu BWC, jego użyteczności lub wdrożenia, orzecznictwa lub zarządzania danymi, istnieje duże prawdopodobieństwo, że istnieją badania wspierające kolejne kroki agencji.
W tym artykule omówiono dwie główne korzyści wynikające z dodania BWC do zestawu narzędzi patrolowca.
Ochrona prawna
Northwestern Unversity zastosował jeden z najlepszych typów projektów badawczych na BWC. Naukowcy przeprowadzili randomizowane badanie kontrolowane dotyczące wpływu BWC na aktywność policji i spotkania z obywatelami w Las Vegas. Randomizowane badania kontrolowane są uważane za wiodące projekty, ponieważ zasadniczo eliminują stronniczość selekcji.
Badanie to wykazało, że „funkcjonariusze wyposażeni w kamery noszone na ciele zgłaszali mniej skarg i zgłoszeń dotyczących użycia siły w porównaniu z funkcjonariuszami bez kamer. Funkcjonariusze BWC dokonywali również więcej aresztowań i wystawiali więcej mandatów niż ich odpowiednicy bez kamer. Wyniki tego randomizowanego kontrolowanego badania podnoszą prawdopodobieństwo, że planowanie umieszczenia kamer BWC u funkcjonariuszy powinno uwzględniać konkurencyjne skutki poprawy w postrzeganiu policji przez cywilów, generowane przez zmniejszenie liczby skarg i incydentów związanych z użyciem siły, a także obawy społeczeństwa dotyczące zwiększonej aktywności egzekwowania prawa”.
Podobnie, w oddzielnym randomizowanym badaniu kontrolowanym opublikowanym w Journal of Quantitative Criminology, naukowcy starali się odpowiedzieć na pytanie, czy „BWC zmniejszają częstość stosowania siły i/lub skarg obywateli na policję”. Ich ustalenia ujawniły zmniejszenie liczby skarg na funkcjonariuszy, a „prawdopodobieństwo użycia siły w warunkach kontrolowanych było mniej więcej dwukrotnie większe niż w warunkach eksperymentalnych”.
Kilka badań zbadało, czy BWC zapewniają ochronę funkcjonariuszom. Ogólna koncepcja jest taka, że obywatele są mniej skłonni do atakowania funkcjonariuszy, jeśli wiedzą, że są nagrywani. W badaniu opublikowanym w Policing: A Journal of Policy and Practice autorzy przeanalizowali dane z randomizowanego badania kontrolnego w departamencie policji w Spokane (WA). W szczególności badacze przeanalizowali „skutki BWC na użycie siły, skargi na funkcjonariuszy i obrażenia funkcjonariuszy, wykorzystując ponad trzy lata oficjalnych danych departamentu przed i po wdrożeniu BWC”.
Wyniki tego badania ujawniły, że „po wdrożeniu BWC odsetek funkcjonariuszy ze skargą w każdej grupie spadł o 50 procent i 78 procent (odpowiednio Control i Treatment); odsetek funkcjonariuszy ze stosowaniem siły spadł wyraźnie (39 procent) tylko w jednej grupie. Redukcje zniknęły po sześciu miesiącach w grupie Treatment. Nie było związku między BWC a obrażeniami funkcjonariuszy”.
